Εφιάλτης

Έσκισες τη φωνή της Αλεξίου
και άρχισες να ψάχνεις στο αυτοσχέδιο σώμα μου
εδώ και τέσσερα φιλιά ήμουν νεκρός
πίσω σερνόταν η σημαία της γης
σαν αποτυχημένο μυθιστόρημα
 
εσύ ξεχνούσες τα ονόματα των εποχών
πάνω στα γυμνά σου πέλματα καιγόταν το ταξίδι
όλο επέστρεφες να κόψεις τα καλώδια του μετά
με χέρια που μυρίζαν έλατο
 
σε λίγο θα σκοτείνιαζε
και άνοιξα το παράθυρο που έβλεπε στη θάλασσα
την άφησα να μπει μέσα στο σπίτι
ένα «it’s a song to say goodbye¹»
τυραννούσε την ξύλινη σκάλα
 
σε έγδυσα και σε φίλησα παντού
γεννήσαμε αναστεναγμούς εκεί που το νερό τελειώνει
ήρθε ξανά η μουσική να συμπληρώσει το κενό
το φύλο σου «μια πίστα από φώσφορο²»
τα γόνατα φεγγάρια που ματώνουν
 
είσαι το πιο γλυκό μου όνειρο, σου είπα
είμαι μια γυναίκα που έγινε νησί, απάντησες
 
τώρα αφήνω κάθε νύχτα το παράθυρο ανοιχτό
κάποια στιγμή ίσως διψάσω πάλι για σκοτάδι
 
1,2: οι στίχοι σε εισαγωγικά είναι από τα τραγούδια «Song To Say Goodbye», Placebo 2006
και «Μια Πίστα Από Φώσφορο», Χάρις Αλεξίου, Λίνα Νικολακοπούλου, Θάνος Μικρούτσικος 1990

                                                                   photo: Zoe Argiri