Πειράματα Στο Σανατόριο

Εκβάλω στις πρωινές σου ώρες
χιόνι που εξεγείρεται πάνω σε ιδρωμένα ίχνη
ο μουσικός είχε ξανά διανυκτερεύσει στην αυλή
για να περιποιηθεί φιλιά που έθαψα στις όχθες του Ληθαίου
 
εσύ απλώνεις λόγο
στο υπερώο της πιο αμείλικτης βροχής
ξεσπώντας στη σπονδυλική μου στήλη
όλο το βάρος του υπαρκτού
 
ανάμεσά μας πάλλεται μια λαβωμένη άνοιξη
που σβήνει από το πάτωμα τα ιδρωμένα ίχνη
επιβάλλει στο ρολόι μου
την ώρα που τελείωσε η καινούρια ταινία του Haneke
βυζαίνει λαίμαργα το σώμα μου
παίρνοντας ό,τι κρέμασε επάνω του ο κόσμος
με ελευθερώνει σαν τρεμάμενη εκσπερμάτωση
και γίνομαι γενναίος στη σπατάλη
 
αν σηκώσεις το σεντόνι μου
θα βρεις μόνο τη φωνή του Michael Stipe
στο «Boy In The Well»
 
οι R.E.M. έχουν πια διαλυθεί
όπως εκείνο το πικ απ που έπαιρνε μπρος
όταν κατάπινα τα μαργαριτάρια
που βγαίναν από το φουστάνι σου

                                            photo: Elliott Erwitt

Παράσταση

Απόψε θα ανοίξω το μεγάλο πιάνο στο σαλόνι
και θα χαθούν τα δάχτυλα σε μια σονάτα ξεχασμένη
 
κάποιοι θα πουν
πως ενοχλώ τις μούσες χωρίς λόγο
 
ξεβάφω, μα δεν πετώ τα μάτια μου στις σκάλες
ξεβάφεις, κολυμπώντας πάνω από τη θάλασσα
όπως κάθε ασυγκράτητος πόθος
 
τέτοιες μέρες στο Λονδίνο
νυχτώνει πιο νωρίς απ’ ό,τι στο Παρίσι
πέρασα κάτω απ’ την αψίδα του Wellington
σαν κουρασμένο φάντασμα
δίνοντας τα μαλλιά μου καταφύγιο
για τα πουλιά του Hyde Park
 
το μόνο που κατάφερα ήτανε να τρομάξω το ταξίδι
 
κι αυτό το μουσικό κουτί
που έχω στο γραφείο αναπαράγει μια μελωδία μελαγχολική
θα το πετάξω, σήμερα, στο πάτωμα με βία
πάνω απ’ το πιάνο μου θα ξενυχτήσω
σαν αποτυχημένος πειρατής
 
εσύ μπορείς να έρθεις να με βρεις
στα καλοκαίρια που γραφτήκαν με την καύτρα του τσιγάρου μου

                                            photo: Dmitry Rogozhkin