03/05/2017

Παράσταση

Απόψε θα ανοίξω το μεγάλο πιάνο στο σαλόνι
και θα χαθούν τα δάχτυλα σε μια σονάτα ξεχασμένη
 
κάποιοι θα πουν
πως ενοχλώ τις μούσες χωρίς λόγο
 
ξεβάφω, μα δεν πετώ τα μάτια μου στις σκάλες
ξεβάφεις, κολυμπώντας πάνω από τη θάλασσα
όπως κάθε ασυγκράτητος πόθος
 
τέτοιες μέρες στο Λονδίνο
νυχτώνει πιο νωρίς απ’ ό,τι στο Παρίσι
πέρασα κάτω απ’ την αψίδα του Wellington
σαν κουρασμένο φάντασμα
δίνοντας τα μαλλιά μου καταφύγιο
για τα πουλιά του Hyde Park
 
το μόνο που κατάφερα ήτανε να τρομάξω το ταξίδι
 
κι αυτό το μουσικό κουτί
που έχω στο γραφείο αναπαράγει μια μελωδία μελαγχολική
θα το πετάξω, σήμερα, στο πάτωμα με βία
πάνω απ’ το πιάνο μου θα ξενυχτήσω
σαν αποτυχημένος πειρατής
 
εσύ μπορείς να έρθεις να με βρεις
στα καλοκαίρια που γραφτήκαν με την καύτρα του τσιγάρου μου


                                            photo: Dmitry Rogozhkin




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.