Ξάπλωσα να ξεκουραστώ
στις
κορυφές των πλοκαμιών
μίας
θαλάσσιας ανεμώνης·
παράκτιο κάστρο
τρεμοφέγγει κάτω απ’ το σεντόνι
της παλίρροιας.
ο
περασμένος Αύγουστός μου!
από την
πλώρη της ανατολής
δεν
βρίσκω πλέον χέρια
να
αγγίξω τα μαλλιά σου
και η
φωνή σου άναυδη πληγή
σκορπίζεται
ενάγισμα
στα
βότσαλα μιας κάτασπρης αγάπης.
photo: Christos Kartas

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.